Gwintowanie ręczne przeprowadza się gwintownikami, narzynkami i głowicami nożowymi. Gwintowniki ręczne mocuje się w pokrętłach do gwintowników. Pierwszą czynnością jest przygotowanie otworu do gwintowania. Po przygotowaniu otworu należy prostopadle wprowadzić gwintownik do otworu i właściwie przeprowadzić gwintowanie. Przy wierceniu otworów pod gwinty w materiałach niezależnych średnica wiertła jest większa niż przy wierceniu otworów w materiałach stalowych. Zbyt mały otwór pod wprowadzanie gwintownika może powodować zerwanie gwintu lub ułamanie się gwintownika. Zbyt duży otwór powoduje uzyskanie niepełnego gwintu. Przy gwintowaniu stali, brązu i mosiądzu jak cieczy smarująco-chłodzącej używa się oleju rzepakowego, przy żeliwie – nafty lub oleju rzepakowego, przy miedzi – terpentyny, przy aluminium – nafty. Gwintownik należy wprowadzić prostopadle do otworu, a po niewielkim wgłębieniu gwintownika należy sprawdzić prostopadłość kątownikiem. Gdyby prostopadłość nie została zachowana, należy ponownie od początku rozpocząć gwintowanie. Początkowo wywieramy lekki pionowy nacisk na gwintownik i pokręcamy nim w prawo. Po wykonaniu 2-3 obrotów nie wywieramy pionowego nacisku, lecz tylko pokręcamy w prawo.