Tag: Technologia

Co to jest przemysł?

Najkrócej mówiąc przemysł to wytwarzanie towarów oraz usług za pomocą ludzkich rąk i umysłów. Zwykle dzieli się go na poszczególne gałęzie z uwagi na wytwarzany produkt. I tak mamy na przykład przemysł samochodowy, odzieżowy, włókienniczy, elektromaszynowy czy wydobywczy. Współczesny przemysł charakteryzuje się wysokim poziomem złożoności, dlatego pracę w nim znajdują tylko ludzie o określonych specjalnościach. Działalność przemysłową można podzielić na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza z nich związana jest z bezpośrednim opanowywaniem zasobów przyrody, to znaczy, że należą do niej zarówno przemysł wydobywczy, jak i rolnictwo. Druga grupa to gałęzie przemysłu zajmujące się wytwarzaniem konkretnych towarów z otrzymanych surowców mineralnych lub produktów rolniczych. Ten rodzaj działalności nosi ogólną nazwę przemysłu przetwórczego. Surowiec, jakim jest na przykład drewno, nie ma wielkiej wartości zanim nie zostaną z niego wykonane meble, papier, tektura, instrumenty muzyczne czy materiały budowlane. Dlatego opłaca się przetwarzać surowce naturalne.

Kostne i skórne

W tym dziale postaram się pokrótce opisać jedne z bardziej popularnych rodzajów klei, będą to dwa rodzaje klei, kostny i skórny. Klej kostny (BN-72/8182-02) jest techniczną glutyną otrzymywaną z odtłuszczonych kości zwierzęcych, klej skórny (BN-73/8182–03) — techniczną glutyną otrzymywaną z oddzierek i ścinków surowych skór zwierzęcych. Obydwa rodzaje klejów są produkowane w postaci łusek, proszku, perełek, kawałków nieforemnych i tabliczek. Rozróżnia się cztery gatunki kleju kostnego (ekstra, I, II, III) oraz pięć gatunków kleju skórnego (super, ekstra, I, II, III). Stosowane są do klejenia papieru, drewna i tkanin. Klej kostny — w produkcji taśm podgumowanych, przemyśle celulozowo-papierniczym, meblarskim, włókienniczym (jako apretury) i introligatorstwie; klej skórny — w produkcji płócien i papierów ściernych, filców szlifierskich, w przemyśle meblarskim (klej super stosowany jest do klejenia wysokiej jakości mebli giętych), w przemyśle instrumentów muzycznych, introligatorstwie itd.

Astronautyka

Astronautyka – Z chwilą powstawania coraz doskonalszych konstrukcji lotniczych z napędem odrzutowym, zaczęto równolegle z biciem rekordów prędkości, pokonywać rekordy wysokości. Zbliżono się w ten sposób do warstwy atmosfery Ziemi, której pokonanie dotąd było niemożliwe. Zaczęto wykonywać ryzykowne loty do wysokości, gdzie siła grawitacji spadała niemal do poziomu zerowego. To zaczęło rodzić i napędzać ludzkie umysły do próby lotów kosmicznych, dotąd uważanych za niemożliwe. Pionierami okazali się Rosjanie, którzy wystrzelili w kosmos psa o imieniu Łajka. Miał on potwierdzić teorię naukowców, że organizm żywy jest w stanie przeżyć w kosmosie przy odpowiednim zabezpieczeniu. Lata sześćdziesiąte były okresem, w którym ówczesna elektronika opierała się na konstrukcjach lampowych, jednak to wystarczyło aby skonstruować rakietę zdolną do pokonania siły grawitacji Ziemi wyposażoną w środki techniczne oparte na konstrukcji lampowej i początkującej tranzystorowej. Następnym krokiem w przełamywaniu barier kosmosu stało się wystrzelenie człowieka na orbitę Ziemi. Wcześniejszymi doświadczeniami udowodniono, że przeżycie organizmu żywego w warunkach kosmicznych przy braku grawitacji jest możliwe. Po serii żmudnych analiz zdecydowano o tego rodzaju podróży. Wystrzelony kosmonauta przeżył i miał się dobrze. Był on prekursorem rodzaju ludzkiego, który zaczął sięgać bliżej gwiazd przy pomocy zdobyczy techniki jaką była rakieta kosmiczna zdolna pokonać grawitację własnej planety.

Łopata

Łopata jest jednym z podstawowych przedmiotów, których używa się na małych budowach. Tego narzędzia używa się najczęściej do wrzucania żwiru do betoniarki lub przesiewania piachu, czy też przenoszenia innego materiału na inne miejsce. Składa się ze styliska najczęściej drewnianego, lecz można również spotkać metalowe, głowicy, która jest metalowa oraz z elementu, za który trzymamy łopatę zwanym rękojeścią, która również najczęściej zrobiona jest z drewna luz z plastiku, rzadziej z metalu. Głowica łopaty jest szeroka, co pozwala przenieść na niej więcej surowca piasku czy cementu niż przykładowo na szpadlu. Na budowie ciężko byłoby sobie poradzić bez łopaty, dlatego tez jest ona jednym z ważniejszych narzędzi na miejscu pracy. Obsługa łopaty nie jest w żaden sposób trudna, lub niebezpieczna, dlatego każdy na budowie może jej używać bez żadnych przeciwwskazań. Praca na budowie zazwyczaj trwa od kilku do kilkunastu godzin, dlatego do obsługi łopaty potrzeba sporej tężyzny fizycznej, aby machać nią wciąż w górę i w dół, co po kilku godzinach nieustannej pracy robi się męczące i może sprawiać niemałe trudności.

Podział przemysłu

Ze względu na charakter działalności przemysł można podzielić na wydobywczy – bezpośrednia eksploatacja dóbr przyrody, proces produkcyjny polega na wydobywaniu kopalin, np. węgla, rud metali, itp., oraz przetwórczy – procesy produkcyjne polegają na przetwarzaniu surowców lub uszlachetnianiu ich w celu przystosowania do różnorodnych produkcyjnych i konsumpcyjnych potrzeb człowieka. Przemysł ten przerabia surowce dostarczone przez przemysł wydobywczy oraz przez inne działy gospodarki – rolnictwo, leśnictwo, rybołówstwo.Wyróżnia się gałęzie przemysłu takie, jak na przykład:przemysł paliwowo-energetyczny, a w nim przemysł węglowy, przemysł paliwowy, przemysł energetycznyprzemysł metalurgiczny, a w nim kopalnictwo i hutnictwo żelaza oraz przemysł metali nieżelaznychprzemysł elektromaszynowy, a w nim przemysł metalowy, przemysł maszynowy, przemysł precyzyjny, przemysł środków transportu, przemysł elektrotechniczny i elektroniczny,przemysł chemiczny, przemysł mineralny, a w nim przemysł materiałów budowlanych, przemysł szklarski, przemysł ceramiki szlachetnejprzemysł drzewno-papierniczy,przemysł lekki, a w nim przemysł włókienniczy (tekstylny), przemysł odzieżowy, przemysł skórzanyprzemysł spożywczypozostały przemysł, czyli przemysł paszowy i utylizacyjny, przemysł poligraficzny oraz przemysły inne

Kleje

Kleje są to substancje niemetaliczne, organiczne lub nieorganiczne, które wprowadzone w stanie ciekłym bądź ciastowatym między dwie powierzchnie wykazują po przejściu w stan stały zdolność trwałego ich połączenia w wyniku działania sił przyczepności (adhezji) między powierzchnią klejoną a warstwą klejową oraz sił spójności wewnętrznej (kohezji) w warstwie klejowej.
W zależności od konsystencji w stanie gotowym do użytku, kleje dzielą się na: ciekłe (wodne, emulsyjne, rozpuszczalnikowe), plastyczne oraz stale, topliwe (utwardzalne i nieutwardzalne). W zależności od składu chemicznego rozróżnia się kleje:
1) naturalne nieorganiczne, tlenochlorek magnezu, borany, krzemian sodowy,
2) naturalne organiczne: skrobia, dekstryny, gumy roślinne, kleje białkowe (zwierzęce, rybne, albuminowe, kazeinowe), szelak, asfalty, kauczuk naturalny,
3) syntetyczne termo- i chemoutwardzalne: fenolowe, aminowe (mocznikowe i melaminowe), poliestrowe, epoksydowe, poliuretanowe, silikonowe, karbinolowe,
4) syntetyczne termoplastyczne: polioctan winylu, polietery winylowe, polia-cetale winylowe, poliakrylany, estry celulozy,
5) kauczukowe.

Obowiązki

Przestrzeganie zasad i przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy stanowi podstawowy obowiązek każdego pracownika. W szczególności pracownik jest obowiązany- wykonywać pracę w sposób zgodny z zasadami i przepisami bhp oraz przestrzegać wydawanych w tym zakresie zarządzeń- wskazówek przełożonych;- dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz porządek i ład w miejscu pracy,- używać przydzielonej mu odzieży ochronnej i roboczej oraz sprzętu ochrony osobistej zgodnie z ich przeznaczeniem,- poddawać się badaniom lekarskim wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zarządzonym przez właściwe organy i stosować się do zaleceń lekarskich.Ponadto pracownik obowiązany” jest brać udział w szkoleniu i instruktażu z zakresu bhp, znać obowiązujące w tym zakresie przepisy oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym. Trzeba pamiętać, że każdy pracownik powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonych o zauważonym w zakładzie pracy wypadku przy pracy albo zagrożeniu zdrowia lub życia ludzkiego.Kierownik zakładu pracy ponosi odpowie- dzialność za stan bhp w zakładzie. Ma on w szczególności obowiązek:- organizowania i stwarzania takich warunków pracy w zakładzie, które w pewny sposób zabezpieczyłyby pracowników przed wypadkami, chorobami zawodowymi i innymi schorzeniami wy-wołanymi warunkami środowiska pracy,- sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem w zakładzie zasad i przepisów bhp oraz przepisów o ochronie pracy, wydawania poleceń usuwania istniejących w tym zakresie uchybień oraz kon-trolowania wykonania takich

Toczka

Toczka jest kolejnym bardzo potrzebnym przedmiotem, który zawsze znajdziemy na małych budowach. Jest to jeden z większych przedmiotów, ponieważ im większy rozmiar tym większa pojemność, a im większa pojemność bym bardziej przydaje się na budowie. Toczka służy do przewożenia różnych rzeczy, ale najczęściej do przewożenia betonu, lub zaprawy cementowej na miejsce, w którym ma powstać budynek. Każda toczka posiada, koło które pomaga transportować ciężkie materiały na różne odległości bez większego użycia siły i zużycia energii. Toczki najczęściej są wykonane z blachy oraz prętów, z których wykonuje się uchwyty. Uchwyty te jak sama nazwa wskazuje służą do chwytania toczki. Są dwa uchwyty w dwóch końcach toczki, dlatego chwytamy, toczke obiema rękoma. Toczka jest przedmiotem, który nie jest specjalnie niebezpieczny, dlatego też wszyscy pracownicy budowy mogą korzystać z tego przedmiotu w najróżniejszych celach. Na żadnej małej budowie pracownicy nie obędą się bez toczki, ponieważ nie mieliby, w czym transportować zaprawy, a używanie wiader w tym celu byłoby strasznie męczące, czasochłonne i niepraktyczne.

Nitrocelulozowe i lateksowe

Kleje będące roztworami nitrocelulozy (do 25%) w rozpuszczalnikach organicznych (aceton, octany metylu, etylu, butylu i amylu, chlorek metylenu itp.) z dodatkiem substancji zmiękczających. Stosowane głównie w przemyśle obuwniczym, galanterii skórzanej, do klejenia materiałów chłonnych — filców i tkanin. Krajowy klej nitrocelulozowy o nazwie handlowej Butalast (BN-70/6387-1) jest stosowany do klejenia skór chromowych, klej o nazwie handlowej Butakol (BN–72/6387-02) — do klejenia skóry naturalnej, wtórnej, filcu, tektury, tkanin (obuwie tekstylne).
Kleje lateksowe Są to roztwory lateksu z dodatkiem substancji wypełniających (bentonit, mika, krzemian lub fluorokrzemian sodowy) oraz środków zwiększających lepkość, przyczepność i trwałość klejów.
Klej lateksowy ekstra (BN-78/6033-06) produkowany jest z lateksu kauczuku butedienowo-styrenowego i kazeiny z dodatkiem wypełniaczy oraz środków bakterio- i grzybobójczych. Po zmieszaniu z odpowiednią ilością cementu hutniczego 250 lub portlandzkiego 250, jest stosowany do łączenia podłogowych płytek PCW z betonowym podłożem.

Montaż

Montażu instalacji zimnej wody powinien wykonywać uprawniony instalator. Niezależnie od tego, kto wykona przyłącze i zamontuje wodomierz całość przyłącza od wycinki do wodomierza musi być sprawdzona i zatwierdzona przez przedstawiciela zakładów wodociągowych. To właśnie on sporządza protokół odbioru końcowego przyłącza. Protokół jest podstawą do podpisania umowy z zakładem wodociągowym na dostarczanie wody. Część przyłącza od trójnika do wodomierza jest własnością zakładu wodociągowego natomiast instalacja na odcinku od wodomierza do poszczególnych punktów poboru wody należy do właściciela mieszkania bądź domu. Wodomierz wskazuje ilość wody zużytej przez mieszkańców domu. Jeśli jest więcej lokatorów można założyć na dopływie do każdego mieszkania osobny wodomierz tak zwany podlicznik, który będzie precyzyjnie określał zużycie wody przez określonego lokatora mieszkania. Na podstawie wskazań licznika głównego właściciel domu rozlicza się ze zużycia wody z zakładem wodociągowym. W budynku wielorodzinnym wskazania pojedynczych podliczników powinny wskazywać łącznie odczyt na liczniku głównym zamontowanym na dopływie wody do budynku.

Dobre rady

Jeśli korzysta się z wodociągu miejskiego bądź wiejskiego muszą być wnoszone regularne opłaty za dostarczaną wodę i odprowadzane ścieki bez względu na to czy woda jest zużyta do mycia, prania czy gotowania albo do podlewania ogrodu. Wskazania wodomierza są podstawą do naliczania opłat za ścieki i nie uwzględnia się w nich ilości wody zużytej do podlewania ogrodu czy na przykład napełniania basenu czy stawu. Woda wykorzystana do podlewania nie trawi do sieci kanalizacyjnej, ale niestety nie ma możliwości odliczenia zużytej wody na podlewanie. Istnieje możliwość rozwiązania tego problemu poprzez zastosowanie dodatkowego licznika zamontowanego na rurze doprowadzającej wodę do ogrodu. Licznik ten będzie wskazywał zużycie wody w ogrodzie, która posłużyła do podlewania a będzie pobrana opłata wyłącznie za pobraną wodę bez wody liczonej jako kanalizacyjna. W okresie jesiennym należy odpowiednio zabezpieczyć liczniki przed zamarznięciem. Szczególnie należy o nie zadbać w momencie jak sa zamontowane na zewnątrz budynku.

Fenolowe

Oparte na żywicach fenolowo-formaldehydowych (głównie typu rezolowego) kleje stosowane do klejenia drewna na zimno i gorąco, metali, ceramiki, szkła i tworzyw termoutwardzalnych — w przemyśle lotniczym, samochodowym, szkutnictwie, meblarstwie, w produkcji instrumentów muzycznych, tarcz ściernych, szczotek i pędzli, sklejki itp. Produkowane w postaci cieczy gotowych do klejenia oraz cieczy wymagających dodatku utwardzaczy. Do bardziej rozpowszechnionych należą:
a) Klej fenolowo-formaldehydowy, wiążący na gorąco, stosowany do klejenia drewna, np. sklejki wodoodpornej.
b) Klej fenolowo-formaldehydowy AG, będący wodnym roztworem polikondensatu fenolowo-formaldehydowego typu rezolowego, utwardzany wodnym roztworem kwasu benzenosulfonowego (utwardzacz AG) w temperaturze nie wyższej niż 80°C, szeroko stosowany do klejenia drewna na zimno i na gorąco (w temp. do 80°C).
c) Klej Borsol, będący wodnym roztworem polikondensatu fenolowo-formaldehydowego typu rezolowego, utwardzany na gorąco w temp. 70-^80°C bez dodatku utwardzacza lub w temperaturze pokojowej z dodatkiem utwardzacza.
d) Żywica AW, będąca wodnym roztworem polikondensatu fenolowo-formaldehydowego typu rezolowego, utwardzana w temp. 180°C.

Betoniarka

Betoniarka jest nieodzownym elementem każdej budowy. Bez tego urządzenia elektrycznego budowa nie mogłaby normalnie funkcjonować. Betoniarka jest to urządzenie elektryczne wykonane z metalu. Ze względu na to, iż jest podłączona do prądu trzeba uważać, kiedy się jej używa, dlatego używać jej mogą tylko doświadczeni pracownicy, którzy wiedzą jak jej używać i potrafią się nią obsługiwać. Betoniarka składa się z bębna, w którym miesza się beton i zaprawy, im większy bęben tym większa pojemność i więcej betonu, lub zaprawy można w nim wymieszać przy jednorazowym załadunku. Kolejną rzeczą, którą można wyszczególnić w betoniarce jest silnik, który napędza całą betoniarkę i wprawia w ruch bęben, następną rzeczą w betoniarce, na którą warto zwrócić uwagę jest kołowrotek, który służy do przechylania bębna w celu wylania z niego zawartości na toczke lub rzadziej bezpośrednio na wyznaczone miejsce. Każda betoniarka posiada dwa lub trzy koła Dzięki za wszystko i którym wygodnie przemieszcza się w różne miejsca.

Skrobiowe i dekstrynowe

Kleje te (BN-74/8085-01) są produktami otrzymywanymi przez chemiczną i termiczną obróbkę skrobi ziemniaczanej i zbożowej (kleje skrobiowe), bądź dekstryn (kleje dekstrynowe) w środowisku wodnym. Są produkowane:
a) w postaci suchej: klej skrobiowy malarski MT — stosowany jako dodatek do suchych farb malarskich klejowo-wapiennych w celu ich zagęszczenia i zwiększenia odporności na ścieranie; klej skrobiowy NLT — stosowany do klejenia podłużnego worków i toreb papierowych oraz do klejenia etykiet na opakowania szklane i porcelanowe.
b) w postaci past: klej skrobiowy NA — stosowany do klejenia papierów o niskiej gramaturze, szczególnie do maszynowego sklejania bibułki papierosowej i cygarowej; klej dekstrynowy D-extra — stosowany do łączenia tektury oraz do klejenia papieru na różne podłoża, np. papier, tekturę, polietylen, blachę cynkową, drewno, ceramikę, płótno; klej dekstrynowy D-extra 120 — stosowany do klejenia różnych rodzajów tektur, papieru oraz do oklejania papierem kartonów; klej dekstrynowy D-348 — stosowany do maszynowego klejenia papieru i tektur przy użyciu gorących stempli i pras.

Moda

Moda również jest wynalazkiem ludzi, każdy sezon jest inny, nosi się coś innego. A każdy z nas chce być odpowiednio ubrany, czuć się na czasie i iść z duchem czasu. Z resztą gdy jest na coś moda w każdym sklepie jest to samo. Kreatorzy mody dzięki tym posezonowym zmianom mają dość duże zarobki. Przecież większość kobiet zmienia swój styl co sezon wyrzucając tym samym zawartość szafy i zapełniając ja od nowa. Najgorszy jest brak własnego stylu a niestety zbyt wiele osób ślepo dąży za tym by być trendy. Dzięki takiemu podejściu każda dziewczyna na ulicy ubrana jest tak samo, lecz nie każda wygląda w tym tak samo dobrze. Dla nich jednak liczy się tylko moda. Dobre podejście do mody powinno dawać nam możliwość łączenia tego co nam się podoba oraz posiadanie własnego stylu, który będzie wyrażać nas, to jacy jesteśmy. Najgorsze jest to jak ktoś wygląda sztucznie. Jednak moda jest czymś w rodzaju rzeczy dodającej naszemu życiu kolorów. Zapełnia nasz czas, w którym często po prostu nudzilibyśmy się, oraz pozwala na odrobinę szaleństwa.

Aminowe

Kleje oparte na aminowych żywicach ciekłych otrzymywanych przez polikondensację mocznika lub melaminy z formaldehydem. Żywice te w połączeniu z utwardzaczami w postaci rozcieńczonych kwasów lub kwaśnych soli stosuje się jako kleje do łączenia drewna z drewnem, drewna z papą, papierem, filcem itp. Postacią handlową żywic są roztwory wodne, zawierające określoną ilość żywicy podawaną w jej symbolu. Rodzaje i zastosowanie klejowych żywic aminowych:
a) Żywica mocznikowa BZ-50 z wypełniaczem organicznym (np. mąka żytnia) i utwardzaczem MG — stosowana głównie do produkcji sklejki suchotrwałej.
b) Żywica mocznikowa BZ-60 z wypełniaczem organicznym i utwardzaczem BZG — stosowana głównie do okleinowania wyrobów w meblarstwie oraz stolarce budowlanej.
c) Żywica mocznikowa BZ-70 — stosowana głównie do oklejania drewna w polu elektrycznym o dużej częstotliwości z utwardzaczem MG lub na zimno z utwardzaczem BZZ.
d) Żywica mocznikowa U-70 z utwardzaczami MZ, BZGiBM-10 — stosowana do klejenia drewna na zimno lub na gorąco (w temp. powyżej 70°C).
e) Żywica mocznikowa 60 z utwardzaczem MZ i wypełniaczem organicznym — stosowana do klejenia drewna na zimno.
f) Żywica mocznikowa PW z utwardzaczem KW — stosowana głównie do produkcji płyt wiórowych i paździerzowych.
g) Żywica melaminowo-mocznikowa Ml — stosowana głównie w stolarce budowlanej, bądź na gorąco z utwardzaczem U-2.

Walce do gwintów

Walce do gwintów nie mają rowków wiórowych; są wykonane w kształcie cylindrycznych krążków z naciętym gwintem o odpowiednim skoku. Walce do gwintów wykonuje się ze stopniowej stali narzędziowej i obrabia się cieplnie do trwałości od sześć dziesięciu do sześć dziesięciu trzech HRC. Walce wykonuje się dla danego skoku, rodzaju gwintu i zakresu średnic. Walce do gwintów metrycznych oznaczone są symbolem NUGa. Moment obrotowy wrzeciona na walce przenoszony jest przez wpust. Narzynki są narzędziem używanym do wykonania gwintów zewnętrznych. Za pomocą narzynek wykonuje się gwint w jednym przejściu. Polskie Normy przewidują po sześć odmian narzynek do gwintów metrycznych i calowych. Narzynki mocuje się w oprawkach, dlatego narzynki okrągłe na obwodzie mają nawiercone otwory. Narzynka jest nakrętką z wywierconymi otworkami (od 3 do 8), tworzącymi geometrię ostrza narzynki. Otworki tworzące geometrię ostrza są jednocześnie rowkami wiórkowymi. W dokumentacji technologicznej oznacza się je podobnie jak gwintowniki, podając symbole i średnicę nacinanego gwintu. Odmiany A i B odejmują narzynki do gwintowania ręcznego, a odmiany C do F do gwintowania maszynowego. Różnica między tymi odmianami polega na większej dokładności.

Gwintowanie ręczne

Gwintowanie ręczne przeprowadza się gwintownikami, narzynkami i głowicami nożowymi. Gwintowniki ręczne mocuje się w pokrętłach do gwintowników. Pierwszą czynnością jest przygotowanie otworu do gwintowania. Po przygotowaniu otworu należy prostopadle wprowadzić gwintownik do otworu i właściwie przeprowadzić gwintowanie. Przy wierceniu otworów pod gwinty w materiałach niezależnych średnica wiertła jest większa niż przy wierceniu otworów w materiałach stalowych. Zbyt mały otwór pod wprowadzanie gwintownika może powodować zerwanie gwintu lub ułamanie się gwintownika. Zbyt duży otwór powoduje uzyskanie niepełnego gwintu. Przy gwintowaniu stali, brązu i mosiądzu jak cieczy smarująco-chłodzącej używa się oleju rzepakowego, przy żeliwie – nafty lub oleju rzepakowego, przy miedzi – terpentyny, przy aluminium – nafty. Gwintownik należy wprowadzić prostopadle do otworu, a po niewielkim wgłębieniu gwintownika należy sprawdzić prostopadłość kątownikiem. Gdyby prostopadłość nie została zachowana, należy ponownie od początku rozpocząć gwintowanie. Początkowo wywieramy lekki pionowy nacisk na gwintownik i pokręcamy nim w prawo. Po wykonaniu 2-3 obrotów nie wywieramy pionowego nacisku, lecz tylko pokręcamy w prawo.

Woda

Bez wody nie ma życia. Przeciętna czteroosobowa rodzina zużywa codziennie około jednego metra sześciennego wody na potrzeby własne rodziny czyli do picia, mycia, gotowania i tak dalej. Dla każdego z nas jest jasne że woda płynie do mieszkań rurociągami ze stacji wodociągowej. Woda może docierać do mieszkań z wodociągu, może być czerpana spod ziemi lub mogą to być wody powierzchniowe jak również wody opadowe. Najwygodniejszym rozwiązaniem jest podłączenie do sieci wodociągowej. Zanim zostaniemy podłączeni do sieci musimy uzyskać z zakładu wodociągowego tak zwane warunki techniczne wykonania przyłącza. W tych warunkach mamy określony wykaz czynności, jakie trzeba wykonać, aby uzyskać zgodę na korzystanie z wodociągu. Wśród różnych potrzebnych dokumentów jest również pozwolenie na budowę domu oraz przyłącza. Projekt musi być wykonany przez projektanta posiadającego uprawnienia do tego typu pracy. Inwestor musi uzyskać zgodę na wykonanie różnych prac między innymi od na przykład zarządu dróg, gminy czy leśnictwa.

Obrabiarki gwintów

Gwinciarki pionowe (obrabiarki gwintowe) należą do obrabiarek do nacinania gwintów za pomocą gwintowników i narzynek. Wyglądem zewnętrznym przypominają one wiertarki stołowe i kolumnowe. Cecha charakterystyczną obrabiarek do nacinania gwintów skrawaniem jest konieczność szybkiej zmiany ruchu obrotowego wrzeciona (obroty prawe lub lewe). Prędkość obrotowa ruchu powrotnego gwintownika podczas jego wykręcania się jest o około 25 procent większa od prędkości przy nacinaniu gwintu. Istnieje kilka sposobów osiągania szybkiej zmiany kierunków obrotu. W gwinciarkach zmianę kierunku obrotu wrzeciona osiąga się przez wbudowanie w łańcuch kinematyczny między silnikiem a wrzecionem sprzęgła ciernego wielopłytowego i nawrotnicy. Gwinciarki nie mają skrzynek posuwowych. Ruch posuwowy gwintownika odbywa się dzięki linii śrubowej gwintu naciętego na gwintowniku. Szybkości skrawania przy gwintowaniu są około pięciokrotnie niższe od szybkości stosowanych przy wierceniu. Gwinciarki poziome są obrabiarkami przystosowanymi do nacinania gwintów zewnętrznych za pomocą narzynek i głowic gwinciarskich. Obecnie są one rzadko stosowane z uwagi na pracochłonność i jakość przeprowadzanego procesu.

Kalkulator

Kalkulator – Niewątpliwą zdobyczą techniki okazało się wynalezienie kalkulatora – elektronicznej maszyny liczącej, prekursora dzisiejszych skomplikowanych elektronicznych urządzeń obliczeniowych, miedzy innymi i głównie komputera. Historia kalkulatora jest dość odległa, sięgająca czasów, gdy wszelkiego rodzaju niezbędne obliczenia matematyczne wykonywane były ręcznie. Powstała koncepcja wspomagania i przyspieszania ludzkiej zdolności wykonywania obliczeń na papierze. Narodziło się liczydło – narzędzie, które pomagało porządkować i dodawać lub odejmować od siebie liczby przyspieszając osiągnięcie docelowego wyniku działania matematycznego. Wraz rozwojem myśli naukowej pojawiać się zaczęła konieczność szybszego osiągania wyników działań matematycznych i wówczas człowiek wpadł na pomysł zaprzęgnięcia do tego celu współpracy maszyny mechanicznej stworzonej do prostych zadań matematycznych. Nieuchronny wzrost cywilizacyjny pociągał za sobą konieczność wykonywania coraz większych i szybszych działań matematycznych, do których prędkość umysłu człowieka nie była już zdolna. Pojawiła się koncepcja elektronicznej maszyny liczącej opartej początkowo na układach lampowych. Jej wydajność obliczeniowa była już znacząco wyższa, jednak nie tak wysoka jakiej oczekiwano by w czasach szybkiego rozwoju ekonomiczno – technicznego. Wielkość urządzenia obliczeniowego opartego na działaniu lamp próżniowych była jednak mało imponująca. Zajmowała spore pomieszczenia mieszkalne. Jej następca – kalkulator kieszonkowy oparty na budowie krzemowej zajmował już miejsce w kieszeni.

Komputer

Komputer już został tak rozpowszechniony, że mało kto go nie ma, używamy go w pracy, w szkole, w domu, wszędzie. Zawsze może pomóc w rozwiązaniu jakiegoś zadania, daje możliwość korzystania z internetu. Jak na razie same plusy. Jednak komputer bardzo szybko uzależnia szczególnie młode osoby, gry komputerowe Sa ulubionym zajęciem nastolatków nastolatków wszystko inne się nie liczy. Spędzają przy tym bardzo dużo czasu który powinny przeznaczyć na naukę. Coraz częściej się zdarza, że aby dostać dobra pracę należy znać się na obsłudze komputera. Stanowi on teraz w połączeniu z Internetem podstawę życia społecznego. Pozwala nawet na robienie w domu zakupów czy opłacanie rachunków. Jest to duże udogodnienie dla nas wszystkich szczególnie dla osób niepełnosprawnych ruchowo. Dzięki komputerowi wszelkie sprawy z bankiem załatwisz szybciej a w dodatku nie wychodząc z domu. Jednak w jakiś sposób nas to ogranicza, nie wychodząc z domu nie mamy kontaktu ze światem, nie zauważamy zmian otoczenia nie poznajemy świata i nie mamy kontaktu z przyrodą.

Przygotowanie materiału

Gwinty zewnętrzne wykonywane narzynkami i głowicami nożowymi nacina się na prętach i sworzniach odpowiedni o przygotowanych. Powierzchnia, na której ma być nacięty gwint, powinna być czysta, cylindryczna, o właściwych wymiarach. Średnica zewnętrzna pręta powinna być mniejsza o około dwie dziesiąte milimetra od średnicy zewnętrznej gwintu. Zmniejszenie średnicy sworznia pod gwint jest spowodowane tym, że w czasie nacinania gwintu narzynką następuje nieznaczne wyciskanie materiału w kierunku wierzchołków zwoju gwintu. Dla ułatwienia wprowadzania narzynek i głowic gwintowanych na końcówce pręta gwintowanego należy wykonać stożek o kącie 2 alfa = sześć dziesiąt stopni. Gwinty wykonywane gwintownikami wymagają uprzedniego wywiercenia otworu o odpowiedniej średnicy i wykonania stożka dla wprowadzenia gwintownika. Wartość średnic wierconych otworów pod gwinty metryczne, calowe, rurowe i inne obojętne są PN. istnieje prosty sposób, niemal bezbłędny, bez posługiwania się Polskimi Normami. Polega on na ustaleniu średnicy obwodu pod gwint wyliczoną wg wzoru. Gwinty walcowane zewnętrzne wymagają szczególnie dokładnej średnicy materiału przeznaczonego do walcowania gwintu. Średnica materiału wyjściowego do walcowania gwintu musi być taka sama.

Lotnictwo

Lotnictwo – Marzenie o lataniu człowieka spełniło się z chwilą wynalezienia pierwszej maszyny napędzanej silnikiem spalinowym, która uniosła człowieka tylko na chwilę i w powietrzu przemieściła również o niewiele. Oczywiście przez cały okres rozwoju tej dziedziny nieustannie ulegała coraz to nowym modernizacjom. Pierwsza maszyna latająca była konstrukcji drewnianej. Panował wtedy pogląd, że aby coś mogło wznieść się w powietrze na pewno nie może być zbudowane z metalu, gdyż metal jest zbyt ciężki aby się unosił. Pogląd tej teorii obalono wtedy, gdy wynaleziono stop lekki, który stał się początkiem całej lawiny coraz nowych projektów lotniczych o rewelacyjnych kształtach, niezwykłych osiągach i dużo większej wytrzymałości. Prototyp maszyny latającej w niewielkim stopniu przypominał dzisiejsze statki powietrzne. Był wręcz dziwaczny i stanowił wyzwanie dla myśli konstrukcyjnej inżynierów wspierających nową rodzącą się gałąź przemysłu – przemysłu lotniczego. Możliwość latania zawsze pociągała ludzką wyobraźnię i było to motorem siły napędowej do dalszych eksperymentów, badań, projektów i wyczynów lotniczych. Po konstrukcji optymalnie zdolnej do pokonywania większych odległości, zaczęto ustanawiać rekordy prędkości i odległości przelotów. Ludzie stanowiący owe rekordy bez odpoczynku w stosunku do stopnia zaawansowania ówczesnej techniki, uważani byli za asy lotnictwa i bohaterów narodowych. Z czasem lotnictwo zaczęło przechodzić przeobrażenia specjalistyczne i wystąpił podział środków lotniczych w zależności od sposobu ich wykorzystania.

Style muzyczne

Muzyka podobnie jak moda powinna wyrażać naszą indywidualność, jednak niestety na muzykę też jest moda. Każdy z nas czegoś słucha, wiele osób utożsamia się z muzyka nosząc ubrania w stylu tej właśnie muzyki. Niestety indywidualność muzyczna często prowadzi do różnego typu sporów i bójek. Komuś nie podoba się styl drugiej osoby a jego styl zobowiązuje do agresywności to po prostu bije się taka osobę. Muzyka powinna koić nerwy i uspakajać duszę, pobudzać do działania. W końcu my ludzie ja stworzyliśmy dlatego korzystajmy z jej bogactw i piękna. Nie pozwólmy na to by to co powinno nas łączyć dzieli nas i prowadzi do niepotrzebnych sporów. Posiadanie indywidualności muzycznej szczególnie wśród młodzieży która najbardziej poddaje się modzie, w każdym wydaniu. uczmy więc nasze dzieci indywidualności i zrozumienia dla osób różniących się w jakiś sposób. Akceptacja kogoś przekonań jest najważniejsza. Jeżeli chcesz by ktoś cię akceptował ty akceptuj innych a moda wtedy stanie się dodatkiem sprawiającym przyjemność.

Baza energetyczna wykazuje silne powiązanie z bazą surowców i również jak ona odgrywa znaczącą rolę, gdyż koszty energii elektrycznej wpływają w decydujący sposób na ogólne koszty produkcji przemysłowej. W związku z tym faktem zakłady zużywające dużo energii lokalizowane są w sąsiedztwie elektrowni o dużej mocy w celu obniżenia kosztów budowy sieci przesyłowych. Oprócz energii elektrycznej zakłady przemysłowe wykorzystują duże ilości innych surowców energetycznych – węgla, ropy naftowej i gazu ziemnego. Często więc występuje lokalizacja energochłonnych zakładów w rejonach eksploatacji tych surowców, które są wykorzystywane również jako półprodukty przetwarzane w trakcie dalszej obróbki.Zasoby siły roboczej – mechanizacja nie wyeliminowuje całkowicie pracy ludzkiej, która nadal jest bardzo ceniona i poszukiwana. Rynki zbytu są czynnikiem szczególnie ważnym, zwłaszcza dla zakładów produkujących towary dla wąskiego i ograniczonego kręgu odbiorców i nie nadające się do przewożenia ze względu na zbyt duże rozmiary konstrukcyjne. Z uwagi na to ich lokalizacja musi się skupiać w pobliżu tych rynków zbytu. Powoduje to jeszcze dodatkowe korzyści znacznie obniżające koszty przechowywania i transportu, znajomość popytu i prowadzenie odpowiedniej kampanii reklamowej. Do największych rynków zbytu zaliczane są duże miasta, które są głównymi odbiorcami wyrobów zakładów przemysłu spożywczego, odzieżowego, obuwniczego.

Samochody

Samochód jest marzeniem, ale i wygodą szybkiego i wygodnego podróżowania. Pojechać można nim wszędzie. Nie każdego jednak stać na dobre auto, zdać prawo jazdy. Niestety i w tej dziedzinie znaleźć można wielu wariatów którzy nie uważają, jadą zbyt szybko lub po prostu jadą pod wpływem alkoholu. Osoby takie są zagrożeniem dla siebie samych i dla innych. Ni powinno się pozwalać nikomu na taka jazdę gdyż może ta osoba stracić nawet życie i jeszcze pozbawić innych życia. Jednak samochód jest jednym z wynalazków które mają największe wzięcie, najwięcej osób go ma i najwięcej z niego korzysta. Jednak dawniej jak samochody nie były tak dostępne nie było tak dużego problemu z otyłością ludzi, gdyż samochody zastępowały najczęściej konie lub rowery czyli samo zdrowie. Chęć przemieszczenia się gdzieś zmuszała do intensywnego ruchu. W dzisiejszych czasach jednak dzięki wygodzie jaką mamy stajemy się bardziej ospali i leniwi. Nawet często do samochodu wsiąść nam się nie chce, a tak być nie powinno.